Wolfsmelk

Alles wat je moet weten over het kweken en verzorgen van wolfsmelk (Euphorbia), inclusief mooie soorten om te proberen.

Euphorbia is een groot plantengeslacht met soorten die enorm van elkaar kunnen verschillen: van de kerstster (Euphorbia pulcherrima) en cactusachtige vetplanten tot grote struiken zoals Euphorbia mellifera. De struikvormige, winterharde soorten zijn uitstekende tuinplanten voor allerlei situaties, afhankelijk van hun formaat en voorkeur.

Ook in Nederland en België komen ruim 20 soorten wolfsmelken voor, waarschijnlijk zelfs in je (moes)tuin, bijvoorbeeld de tuinwolfsmelk en kroontjeskruid. Het is een zeer giftig moestuinonkruid.

Struikvormige euphorbia’s zijn makkelijk te kweken en zien er het hele jaar door exotisch en opvallend uit. Ze voegen structuur en textuur toe aan een gemengde beplanting en zijn een prachtige aanvulling op kleurrijke struiken en vaste planten.

Euphorbia’s groeien het best op een zonnige plek in vruchtbare, goed doorlatende grond. Sommige soorten zijn echter ook schaduwbestendig en groeien prima als bodembedekker onder bomen en struiken.

Ze vormen een mooie, rustige basis naast felle kleuren in een gemengde border en passen ook uitstekend in een halfschaduwrijke bostuinstijl.

Graaf bij het planten van een in pot gekweekte euphorbia een ruim plantgat en voeg indien nodig wat compost of bladaarde toe. Druk de plant stevig aan, geef goed water en breng een laag mulch aan van minimaal 5 cm dik. Zo houd je vocht vast en houd je onkruid op afstand terwijl de plant aanslaat.

Breng daarna jaarlijks mulch aan als je grond erg arm is of als onkruid een probleem vormt. Op rijkere grond is het juist beter de plant met rust te laten: een te voedselrijke bodem leidt tot slappe, te hoog opgaande stengels.

Wolfsmelk heeft geen speciale voeding of extra verzorging nodig, zolang de groeiomstandigheden kloppen. Het is wel verstandig om uitgebloeide stengels na de bloei terug te snoeien zodat de plant er netjes bij blijft staan.

Draag altijd handschoenen als je met euphorbia’s werkt. Het melkachtige sap irriteert de huid en ogen en is giftig bij inslikken.

Vermeerder euphorbia’s door in het voorjaar stekken te nemen van jonge stengels. Draag ook hierbij handschoenen om je huid te beschermen tegen het irriterende melksap.

Wolfsmelk heeft over het algemeen weinig last van plagen of ziekten. Als de groei bij sommige soorten slap en te hoog wordt, is de grond waarschijnlijk te voedselrijk. Kies dan een plek met armere grond of vermijd extra bemesting.

Er zijn tientallen euphorbia-soorten, dus er is voor elke tuin wel een passende keuze te vinden. Hieronder vind je een selectie van opvallende soorten.

Deze soort vormt donkere, grijsgroene bladrozetten met rechtopstaande schutbladen in limoengroen met een rood oog. Ze verschijnen eerst met een roze waas en ontwikkelen met de leeftijd een rood getekende, crèmegele rand. In de winter kunnen ze ook roze kleuren aannemen, en de lentebloemen zijn gevlekt in groen, crème en rood. De plant vormt een laag, onkruidonderdrukkend tapijt op de grond.

Een kleine, laagblijvende soort die goed bestand is tegen droogte. Ideaal voor langs paden of terrassen, in rotstuinen en in potten. De stengels zijn bezet met overlappende, zilvergroene, schubachtige blaadjes. In het vroege voorjaar verschijnen vlakke, gele bloemen aan de uiteinden van de stengels.

Een grote, groenblijvende struik en een kruising tussen Euphorbia stygiana en Euphorbia mellifera. Hij is afgerond van vorm, met donkergroene bladeren met witte middennerven die in de herfst rood kleuren. De bronsgroene bloemen ruiken heerlijk. Plant hem in goed doorlatende grond in een mediterrane tuin of grindtuin en snoei de uitgebloeide bloemen in de herfst terug.

Een donkere, groenblijvende soort die gedijt in arme, droge grond in de schaduw en is daarmee perfect voor plekken onder grote bomen. Hij verspreidt zich via ondergrondse uitlopers en vormt uiteindelijk een laag, onkruidonderdrukkend tapijt. Limoengroene bloemen verschijnen van het voorjaar tot de vroege zomer.

Een opvallende, structuurgevende vaste plant met blauwgroene, groenblijvende bladeren en grote, koepelvormige, limoenkleurige bloemen in de lente. Ideaal voor een zonnige border of grindtuin. De plant bloeit op oud hout: tweejarige stengels produceren het eerste jaar dicht opeengepakte bladeren en het jaar daarna de indrukwekkende bloemen.

Euphorbia mellifera is winterhard tot ongeveer -5°C, maar sterft bovengronds af bij lagere temperaturen of na een bijzonder strenge vorstperiode. De plant kan er dan volledig dood uitzien, maar dat is hij niet. Laat het bevroren materiaal zitten tot alle kans op vorst geweken is en snoei het daarna weg, tot aan de gezonde, stevige stengels. Euphorbia mellifera loopt opnieuw uit zodra de temperaturen stijgen.

De meeste euphorbia’s laten zich vrij goed verplanten, al geldt dit niet voor de populaire Euphorbia characias subsp. wulfenii. Geef de plant voor het uitgraven goed water om de grond te bevochtigen en graaf vervolgens een brede sleuf rondom de kluit, waarbij je zo veel mogelijk van de kluit intact laat. Het kan helpen om de bovengrondse groei eerst terug te snoeien, zodat de wortels minder stress ondervinden direct na de verplanting.

Til de plant voorzichtig uit de grond en herplant hem meteen in het nieuwe gat. Geef goed water en blijf dagelijks water geven totdat je nieuwe groei ziet. Vergeet ook hier niet om handschoenen te dragen, want het sap kan huid- en oogschade veroorzaken.