Een robot ramenwasser: de volgende revolutie of te mooi om waar te zijn?

Tuiniers weten maar al te goed wat ze met hun vrije tijd moeten doen … tuinieren! Jammer dat er zoveel andere dingen moeten gebeuren die ook tijd kosten, zoals schoonmaakklusjes. Er zijn gelukkig steeds meer innovaties die het werk uit handen nemen, zoals een robotramenwasser. Handig voor de kas én in huis! Lees hier de ervaringen met de Ecovacs WINBOT W3 OMNI.

Het principe van een robot-ramenlapper is hetzelfde als de robotdweil: hij rijdt rondjes over het oppervlak, heeft een dweil aan de onderkant, en dweilt daarmee hetgeen hij overheen rijdt. Omdat dat bij een verticaal raam wat ingewikkelder is dan bij een horizontale vloer, zuigt de robot zich vacuüm op de ruit. Zodra hij tegen het raam gedrukt wordt, zuigt hij zich vast, om vervolgens in banen over het glas te rijden.

Het is de eerste keer een beetje een vreemde gewaarwording, zo’n robot die als een spin baantjes trekt over een raam, maar het werkt verrassend goed. Hij spuit steeds wat water met sop voor zich uit en zeemt het dan schoon. De robot lapt in baantjes, doet de randjes nog eens extra, en na een paar minuten eindigt hij op de plek waar hij begonnen was. Druk een paar tellen op het knopje om te ontvacuümen, en dan til je hem van het raam af.

In tegenstelling tot een robotstofzuiger die vrij door je huis rijdt, zit de raamwasser met een kabel bevestigd aan een basisstation. Dit is vooral bedoeld voor de stroomvoorziening: zo hoeft de robot zelf geen interne accu te hebben, wat ruimte scheelt en voorkomt dat de robot door een lege accu van het raam afvalt. Het basisstation heeft zelf een ingebouwde accu waarmee je hem twee uur kunt gebruiken en een stekker voor in het stopcontact. Gebruiken en opladen gaat dan tegelijk.

De bevestigingskabel is 5,5 meter lang. Hiermee kan de robot gemakkelijk grote en hoge ramen aan. Zo worden ramen waar je zelf met een keukentrap de top niet van kunt bereiken, door de winbot ook volledig gelapt.

Het basisstation van Ecovacs heeft nog een handige extra functie: er zit een soort wasmachine op waarmee je de zeem schoonmaakt. Deze is na één buitenraam namelijk dermate bevuild dat hij bij een tweede ruit strepen trekt. Maar dankzij de handige wasmachine, begint hij elke raam met een schone zeem. Het schoonmaken duurt een minuutje. In die tijd kan de robot alvast naar het volgende raam worden gebracht.

Zoals elk smarthome-apparaat tegenwoordig, heeft deze robot ook een app. Deze is bij de installatie al broodnodig, want die verloopt met horten en stoten. De bluetooth-koppeling komt moeilijk tot stand en bij de stap om de robot een naam te geven, loopt de app vast. Uiteindelijk slaagt de installatie, maar dit is geen goede start.

Dat de app tijdens de installatie ineens spreekt over ‘robotgrasmaaier’, helpt ook niet om vertrouwen te winnen, de slechte vertalingen (‘hoge batterij’) en zelfs Engelstalige flarden doen er nog een schepje bovenop.

En inderdaad: de app laat te wensen over. Zo zou het handig zijn als de app een pushmelding geeft als een raam klaar is (zoals hedendaagse wasmachines of robotstofzuigers), maar deze melding is bij de Ecovacs alleen in de app zichtbaar – die moet je dus open hebben staan.

Een slechte app zou je kunnen negeren, maar deze app is sóms noodzakelijk. In de spaarzame gevallen dat de ramenwasser vastloopt en onbereikbaar is – achter een deurklink, aan de binnenkant van een douchedeur, of in de nok van een hoge raam bijvoorbeeld. Met de afstandsbediening in de app kan hij worden teruggestuurd naar een bereikbare plek. Dat werkt gelukkig wel moeiteloos.

Het enige voordeel van een slechte app, is dat de fabrikant deze met een paar software-updates flink kan verbeteren. Aan de slag dus, Ecovacs …

De winbot trekt geen strepen en laat meestal een schone raam achter. Was het buitenraam best vies, dan eindigt er nog wel eens een afdruk op de plek waar de bot eindigde. Een droge doek doet dan wonderen. Twee vieze ramen achter elkaar, zonder de zeem tussendoor schoon te maken, levert ook strepen op. En een héél vies (buiten)raam – zoals bij de eerste lente schoonmaak na een lange herfst en winter – vraagt wel twee ritten voor een schoon eindresultaat.

Is een robotraamreiniger eigenlijk handig? Dat antwoord is niet zo eenduidig te geven. Deze robot heeft namelijk één groot nadeel ten opzichte van een wasmachine, vaatwasser of robotstofzuiger. Deze apparaten zet je aan, en je komt terug als ze klaar zijn. Met de winbot moet echter van raam naar raam worden verplaatst en steeds schoongemaakt worden. Het levert dus steeds een paar minuten tijd op om wat anders te doen, voor de riedel zich herhaalt voor het volgende venster.

Op zich is dat prima als je in die tussenpozen wat anders te doen hebt – snoeien of planten water geven … – ideaal voor multitaskers dus. Maar qua netto-tijdwinst, is ‘ouderwets’ ramenlappen misschien wel sneller. Maar dan kun je dus niets anders tussendoor doen.

In een paar situaties is de robot wel handig. Voor wie een hekel heeft aan ramen lappen allereerst; zij zijn hiermee verlost van deze taak. Maar ook voor wie hoog woont, of hoge ramen heeft die zonder ladder onbereikbaar zijn, zoals bij een hoge kas. Als het raam maar een klein stukje open kan zodat de winbot erdoor past, en een arm om hem te bevestigen, dan doet de robot de rest van het werk. Dat bespaart kosten van een glazenwasser.

Of de robotramenwasser de volgende huishoudrevolutie wordt? Daar lijkt het vooralsnog niet op. In sommige gevallen is het een handig, maar voor de meeste mensen is het vooral een ándere manier van ramen wassen, niet per se een handigere, betere of snellere. Pas als de fabrikanten de robots zo maken dat ze zelf van raam naar raam lopen, en zelf hun zeeg schoonmaken, wordt het écht een geautomatiseerde klus.